De eerste keer dat ik het lied “God of Silence” hoorde was tijdens de sessie ‘waarderend onderzoek’. Het raakte me zeer. Het maakt dat ik besef dat er in de stilte vele dingen zijn die mij op mijn reis tot steun zijn. Een reis die vaak niet alleen wordt gesierd door geluk en vreugde, maar ook door verdriet en droefenis.
Stilte leert mij om zo authentiek mogelijk voor God te verschijnen en mij oprecht door God te laten kennen en zoeken, dieper dan ik zelf kan. Bij Hem zijn zoals ik ben maakt dat ik ervaar dat ik een ‘tehuis’ vind, of zelfs liever een ‘thuis’. Een thuis waar ik heerlijk kan rusten in zijn armen, hoe ik me ook voel. Hij ontvangt me en laat me het gevoel van stil te zijn ervaren.
In de stilte lijkt het alsof ik voor een spiegel sta. Hij verbaast me als ik onmiddellijk ontdek dat ik, wanneer ik me zwak voel, sterk ben; ik draag een zware last, maar ik word getroost; wanneer ik rouw vanwege verlies, word ik verblijd omdat ik me bewust ben dat Hij mijn eeuwige zelf is; wanneer ik pijn heb en gewond ben, word ik genezen; ik huil, Hij droogt mijn tranen; als er verdriet is, is er altijd blijdschap, op het moment dat ik me onbemind voel, houdt Hij onvoorwaardelijk van mij en in tijden van twijfel en aarzeling verzekert Hij me dat Hij altijd bij me is. Soms weet de ziel altijd zichzelf te helen, maar het is de uitdaging om te weten hoe je het verstand het zwijgen kunt opleggen.
Inderdaad kwam er een nieuw inzicht/ zienswijze in mijn leven, t.w. hoe een “dankbaar mens” te zijn. God is altijd waarderend naar mij toe. Hij verandert negativiteit in positiviteit. Hij doet zijn werk in iedereen op volmaakte wijze in stilte. Door het ervaren van de betekenis van het zijn in de stilte, word ik in feite geacht meer dankbaar te zijn, hetzij naar me zelf hetzij naar anderen. Het ondersteunt ons bij het opbouwen van een betere samenwerking in het team, omdat we niet alleen gericht zijn op “de oorzaak van het probleem” welke altijd negatief is, maar ook steeds meer op “de oorzaak van het succes”, welke altijd positief is. We kunnen dit vergelijken met een zaadje. We kunnen niet zien waar/wat de kern ervan is, maar de kern is het meest krachtige deel, want, kijkend naar de bloem, zien we dat het zaad die elementen bevat die zorgen voor de kleur, de bladeren, de geur, enz.
Een waarderend iemand zijn is allereerst iemand zijn die leergierig is. Dit is niet te scheiden van mijn dagelijks leven. Het sterkt mij om een beter persoon te zijn, in gemeenschapsleven, intermenselijke betrekkingen, leiderschap, vooral in de collegiale samenwerking als een team of op de weg van mijn spirituele leven. In deze verschillende gebieden is er volop gelegenheid tot leren om zo mijn hele leven als religieuze te verrijken.
No comments:
Post a Comment